จุนอู
ฮวียองจะไปวันนี้แล้วนะ
เขาเลือกจะไปตอนที่ไม่มีคนอื่นอยู่
ครูครับ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ขอบคุณนะครับ
และก็
ขอโทษนะครับ
การกระทำหยาบคายที่ผมทำกับครู
และการกระทำที่ไม่เคารพครู
รวมไปถึงสิ่งหยาบคายที่พ่อแม่ผม ทำกับครูด้วยครับ
และความเห็นแก่ตัวที่ผมทำโดยไม่รู้ตัว
ขอโทษกับทุกอย่างเลยครับ
และก็
ขอโทษจุนอูด้วยครับ
ฮวียอง
เธออดทนกับเรื่องที่เจ็บปวดได้เก่งมาก
ในอนาคตอาจมีเรื่องหนักหนาอีกเยอะแยะ
แต่อย่าโกรธเคืองคนอื่นเลย
แค่ใช้ชีวิตอย่างแข็งแกร่ง
และเอาตัวรอดให้ได้ก็พอ
ครับ
เฮ้อ...
ครูน่ะ
รู้สึกไม่ดีเลย ฮวียอง
ดูแลตัวเองให้ดี
อย่าขาดการติดต่อไปนะ
ได้ครับ
ซูบิน
นายจะดูแลตัวเองได้ดีใช่มั้ย
ดูแลตัวเองด้วยนะ
ดูแลตัวเองนะ
นายบอกว่า ที่ฉันลาออก เพราะว่าฉันจะหนีจากเรื่องนี้
ฉันเลยกลับไปคิดดูอีกที
แต่ฉันมองเห็นทางนี้แค่ทางเดียว
การตั้งใจเรียน
และการที่ต้องเรียนกับเพื่อนๆ ที่ซื่อสัตย์
ทำให้ฉันรู้สึกผิดเกินไป
สิ่งที่ฉันทำไว้กับนาย
ฉันจะชดใช้กรรมนั้นๆ
และใช้ชีวิตกับความสำนึกผิดตลอดไป
จุนอู
ขอบคุณที่ยกโทษให้ฉันนะ
ไปก่อนล่ะ
อยากไปขี่จักรยานเล่นกันมั้ย
ไปสิ
ชเวจุนอู
ขอโทษนะ
ซูบิน ฉันมีความสุขจัง
[การแข่งขันออกแบบ และศิลปะระดับมัธยมปลาย 2019]
จุนอู!
ซูบิน
มาทำอะไรที่นี่ ฉันมาคนเดียวก็ได้
คือว่า...
ฉันว่า...
จะมาถึงให้เร็วกว่านี้
แต่ว่ามีเรียนพิเศษก่อนน่ะ
อ่อ เข้าใจแล้ว
เหงื่อ
ไม่ได้ๆ ตัวฉันมีแต่เหงื่อ วันนี้วันสำคัญของนายรู้ใช่มั้ย
เฮ้อ ตัวเองก็วิ่งไม่ค่อยเก่ง
ถ้าล้มขึ้นมาจะทำยังไง
จุนอูวันนี้...
วันนี้...
ฉันจะทำให้เต็มที่ ไม่ต้องเป็นห่วง
มันจะต้องออกมาดีแน่
สู้ๆ นะ
อืม
ซูบิน ฉันต้องเข้าไปแล้ว
อืม
ขอให้ทำได้
- กลับดีๆ นะ - อืม
มันต้องออกมาดีแน่ๆ
ขอบคุณนะ
เข้าไปได้แล้ว
นั่งตามเลขที่นั่งสอบเลยนะครับ
ห้ามใช้อุปกรณ์นอกเหนือจากที่ให้ไว้นะครับ
และก็ห้ามย้ายที่นั่งครับ
[การแข่งขันออกแบบ และศิลปะระดับมัธยมปลาย 2019]
นั่งตามเลขที่นั่งสอบเลยนะครับ
นักเรียนที่เพิ่งเข้ามา นั่งตามเลขที่นั่งสอบเลยนะครับ
ห้ามใช้อุปกรณ์นอกเหนือจากที่ให้ไว้นะครับ
และก็ห้ามย้ายที่นั่งครับ
มาลองกันสักตั้ง ชเวจุนอู
ซูบิน
เป็นอะไรไป
ฉันต้องลงเรียนใหม่น่ะ
อีกแล้วเหรอ
อีกแล้วอะไรล่ะ
ทำไมๆ เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไรหรอก
แต่ฉันไม่ได้เรียนใหม่คนเดียวหรอกนะ
คนอื่นๆ ก็ด้วยเหรอ
ฉันตั้งใจเรียนจะตาย ทำไมต้องลงเรียนใหม่ด้วย
ช่างมันเถอะ
กินข้าวกันเลยมั้ย
เอาสิ
ได้ยินว่าอาหารที่โรงอาหารอร่อยมากเลย
ออกไปหาอะไรกินข้างนอกเถอะ
เอางั้นเหรอ
มันจะดีกว่าใช่มั้ย
- อืม - อืม
[สถานพยาบาลผู้ป่วยทางจิตเวช]
พี่
สบายดีมั้ย
ช่วงนี้พ่อกับแม่ยุ่งๆ น่ะ ผมเลยมาแทน
พวกท่านสบายดี
และก็ ผมลาออกจากโรงเรียนแล้วนะ
อยากใช้เวลาทบทวนดู
ว่าจะใช้ชีวิตต่อไปยังไงดี
[รักลูกนะ]
พี่รู้อะไรมั้ย
ตอนผมเป็นเด็ก พี่คือไอดอลของผมเลยนะ
พี่ทั้งหัวดี แถมยังเรียนเก่งอีก
เล่นกีฬาก็เก่ง
หล่ออีกต่างหาก
พ่อแม่รักพี่ที่สุด
และภูมิใจในตัวพี่ที่สุด
พ่อกับแม่เอาแต่พูดว่า ทำดีให้ได้เท่าพี่ก็พอแล้ว
ให้ได้เท่าพี่พอ
แต่ว่าผมจะไม่พยายาม ทำให้ได้เท่าพี่อีกแล้ว
ผมจะทำเท่าที่ตัวเองไหว
ทำเท่าที่ผมทำได้
ผมจะหาเส้นทางนั้น
ด้วยตัวผมเอง
ใครบางคนบอกผมมาแบบนั้น
จุนอูจะทำได้ดีมั้ยนะ
ซูบิน
แม่คะ
ขึ้นรถเร็ว
ไม่ได้มาเดตกับแม่แบบนี้นานแล้ว
โทษที แม่ยุ่งมากเลย
ไม่ๆ เวลาแม่ทำงานมันเท่มากๆ เลย
ซูบิน
แม่มาลองคิดดูแล้วนะ
ต่อไป
แม่จะพยายามเชื่อใจลูกให้มากขึ้น
แต่ว่า ตอนนี้น่ะ
แม่ยังไม่อยากให้ลูกคบกัน
หนูรู้
แต่ว่าตอนนั้น
แม่ใช้อารมณ์มากไปหน่อย ขอโทษนะ
แม่
หนูขออะไรหน่อยได้มั้ย
อะไรเหรอ
หนูน่ะไม่อยากให้แม่
สนใจเรื่องพ่ออีกแล้ว
หนูอยากให้แม่ใช้ชีวิตคนเดียวอย่างเข้มแข็ง
แม่พยายามอย่างมากจนมาถึงตอนนี้
เพราะงั้น
อย่าสนใจสายตาคนอื่นเลย
ถ้าเป็นเพราะหนู
หนูไม่เป็นไรจริงๆ
หยูอยากให้แม่ใช้ชีวิตแบบนี้
มั่นใจในตัวเอง และเป็นผู้หญิงเท่ๆ แบบนี้
ไม่ใช่ในฐานะแม่ของยูซูบิน
หรือภรรยาของยูจงซู
แต่เป็นเวิร์กกิ้ง วูแมนสุดเท่ ยุนซงฮี
แบบที่แม่เป็นมาตลอด
นะคะ
ซูบิน
ลูกคิดว่าเรากินนี่หมด แล้วจะสั่งเพิ่มอีกไหวมั้ย
- จะกินอีกเหรอ - นี่...
ครับ แม่
จุนอู ทำได้ดีมั้ยลูก
ผมทำเต็มที่แล้ว แต่ไม่รู้ว่าจะออกมาเป็นยังไง
คนอื่นวาดสวยมากเลย
แต่ของลูกต้องดีที่สุดแน่นอน
ทำงานหนักเลยนะ ลูกแม่
แต่ว่าแม่อยู่ไหนเนี่ย
ทำไมเสียงมันก้องๆ
อยู่ที่ซูเปอร์น่ะ
วัตถุดิบหมดน่ะลูก
แม่ครับ
วันนี้ให้ผมไปหามั้ย
ว่าไงนะ
ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วย
รีบกลับบ้านไปพักเถอะ จะมาทำไมที่นี่
รู้แล้ว
อย่าลืมกินข้าวนะ
อืม ลูกด้วยนะ
แค่นี้นะลูก
น้าแฮยองไม่อยู่เหรอ
ช่วงนี้เขาสุขภาพไม่ค่อยดีน่ะ
แม่ก็ดูไม่ค่อยดีเหมือนกัน
ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า
ไม่เลย
แม่แข็งแรงสุดๆ ไปเลย
เขาต้องทำได้ดีแน่ๆ
ซูบิน
ฉันอยู่กับแม่น่ะ แชตแทนนะ
ซูบิน ฉันทำเต็มที่เลยวันนั้น
เยี่ยมมาก
กำลังกลับบ้านเหรอ
เปล่า กำลังจะไปหาแม่น่ะ
จะไปเซอร์ไพรส์หน่อย
โอ้ ท่านต้องดีใจแน่ๆ
เดินทางดีๆ นะ
ฉันเพิ่งกลับมาจากไปเดตกับแม่น่ะ
[ร้านอาหารว่างจอกซอง]
แม่ครับ
กลับบ้านแล้วใช่มั้ย
อืม
เพิ่งปิดร้านและกำลังเก็บของกันอยู่
ที่ร้านล่ะ
ขายดีมั้ย
ใช่จ้ะ
โอเค
[น้าแฮยอง]
หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
กรุณาฝากข้อความหลังจากได้ยินเสียงสัญญาณ
[น้าซอนมี]
น้าครับ
ผมจุนอูเองนะครับ
สบายดีใช่มั้ยครับ
น้าครับ...
เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับร้านของแม่เหรอครับ
ช่วยบอกผมหน่อยนะ
ครับ
จุนอู นอนแล้วเหรอ
ไปหาแม่เป็นไงบ้าง
อืม ดีเลยล่ะ
โทรหาหน่อยได้มั้ย
ไง
จุนอู แม่ชอบมากเลยใช่มั้ย ที่นายไปเซอร์ไพรส์น่ะ
อืม
แต่ว่า ทำไมรู้สึกเหมือนนายกังวลอะไรอยู่
ไม่มีสักหน่อย
ไม่จริงอะ ไม่จริง
ข้อความนายบอกทุกอย่างเลย
มีเรื่องอะไร
ไม่มีอะไรหรอก
วันนี้อาจตื่นเต้นไปหน่อย
นั่นสิ
วันนี้นายต้องเหนื่อยมากแน่เลย
อืม วันนี้เหนื่อยจริงๆ
ถ้างั้นฉันจะร้องเพลงกล่อม ให้นายหลับสนิทเอง
อืม
♪ ตอนที่แม่ต้องออกไปทะเล ♪
♪ เพื่อไปเก็บหอยนางรม ♪
♪ ลูกน้อยต้องอยู่บ้าน ♪
♪ แค่คนเดียว ♪
♪ ทะเลร้องเพลง ♪
♪ เพลงกล่อมจากท้องทะเล ♪
♪ เด็กน้อยนอนลงบนแขน ♪
♪ และหลับไป ♪
แม่จุนอู เร็วหน่อยสิครับ
- ขอโทษที่ช้าค่ะ - ทำไมช้าจังเลย
ขอโทษค่ะ สวัสดีค่ะ
- พรุ่งนี้อย่าสายอีกนะ - ค่ะ
ราตรีสวัสดิ์นะคะ
ง่วงจังเลย
[ร้านอาหารว่างจอกซอง]
จุนอู ว่าไงลูก
แม่ครับ ทำอะไรอยู่เหรอ
จะทำอะไรได้ล่ะ
ตอนนี้แบบลูกค้าเยอะมาก ยุ่งสุดๆ ไปเลย
ไม่จริงสักหน่อย
แม่ครับ
บอกความจริงผมมาเถอะ
ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไงกันแน่
ลำบากมากขนาดไหน
ไม่ต้องเป็นห่วงนะลูก แม่จะจัดการเอง
แม่จะจัดการทั้งหมดนี้ยังไง
แม่
ผมไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ
มีปัญหาอะไร ก็น่าจะมาปรึกษาผมบ้างสิ
เราเหลือกันแค่สองคนแม่ลูกแล้วนะ
ผมก็เป็นผู้ปกป้องแม่เหมือนกัน
ทำไมแม่ต้องแบกทุกอย่างเอาไว้เองด้วย
ที่ผมไม่รู้นี้เลยจนถึงตอนนี้
มันทำให้ผมรู้สึกผิด และทำอะไรไม่ถูกเลย
จุนอู ไม่คิดแบบนี้สิลูก
ที่แม่เลือกที่จะไม่บอกลูก ก็เพราะมันมีเหตุจำเป็นไงลูก
ลูกไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
แม่ครับ
เล่าทุกอย่างให้ผมฟังหน่อยนะ
ผมอยากจะรู้เรื่องจริงๆ
จริงๆ แล้ว
น้าแฮยอง
เอาเงินที่จะใช้ปรับปรุงร้านไปหมดเลย
และก็ติดต่อไม่ได้
มันเป็นเงินก้อนใหญ่ ที่แม่ใช้เวลาเก็บมานานมาก
ตอนนี้สิ่งที่ดีกว่าเปิดร้านเพื่อหาเงิน
ก็คือหางานพาร์ตไทม์ทำดีกว่า
แม่จะหาทางออกเอง ไม่ต้องเป็นห่วงนะจุนอู
แม่จะกลับมาเปิดร้านอีกครั้ง
เพราะงั้นตอนนี้ลูก
ช่วยตั้งใจกับเรื่องสอบเข้าก็พอ
เข้าใจมั้ย
แม่ครับ
ขอโทษนะลูก
ค่าใช้จ่ายรายเดือน
ค่าไฟ
ค่าอาหาร
ค่าเดินทาง
และค่าเรียนพิเศษ
รวมแล้วก็
[73,000 วอน]
จุนอู ทำอะไรอยู่เหรอ
มาเรียนพิเศษน่ะ
ทำได้ดีอยู่ใช่มั้ย
ใช่แล้ว
ขอบคุณมากนะครับ
เราหนีไปกันมั้ย
เมื่อวานยุ่งมาก จนไม่ได้โทรหาเลย
จุนอู
นายจำวันที่เราเปียกฝนกันได้มั้ย
อืม
แต่ว่า ทำไมนายถึงทำแบบนั้นล่ะ
นายคิดว่าจะช่วยกันฝนได้อย่างนั้นเหรอ
ไม่รู้สิ
ตอนนั้น
เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกแบบนั้นเลย
แบบไหนเหรอ
มันแบบ
ตอนที่ตากฝนไปกับเธอ
มันเหมือนความเสียใจทั้งหมด ถูกล้างออกไปด้วย
จุนอู
ปิดเทอมฤดูร้อนนี้จะทำอะไรเหรอ
ไม่รู้สิ
ในที่สุดปิดเทอมฤดูร้อน
- ก็มาถึงแล้ว - ก็มาถึงแล้ว
ตอนทัศนศึกษาไม่เห็นตื่นเต้นแบบนี้เลย
จะไม่ได้เจอครูนี่ดีใจกันขนาดนี้เลยเหรอ
- ครับ - ยูพิลซัง
ไม่ใช่ครับ ผมเศร้ามากเลย
ผมจะใช้ชีวิตช่วงปิดเทอมยังไง ถ้าไม่ได้เจอครู
พิลซังหยุดเล่นใหญ่ได้แล้ว
อย่าลืมดูการบ้านช่วงปิดเทอม ของแต่ละวิชาด้วยนะ
ขอให้ใช้เวลาในช่วงปิดเทอมอย่างมีประโยชน์ และรักษาสุขภาพกันด้วยนะ
และต่อให้คิดถึงก็ไม่ต้องโทรมาหาครูบ่อยนักนะ
ครูคะ หนูฟอลครูในโซเชียลได้มั้ยคะ
หนูด้วย ครูฟอลกลับด้วยสิคะ
ครูฟอลพวกเธอไว้แล้วนะ
- อ๋อ - อ๋อ
โอฮันกยอล
อดทนกับการเป็นครูที่ปรึกษาครั้งแรกได้ดีมาก
ทำได้ดีมาก
ถ้างั้น ทุกคน
ใช้เวลาช่วงปิดเทอมให้ดีนะ
ครูไปก่อนล่ะ
- สวัสดีค่ะ ครู - สวัสดีครับ
ครูเขาเป็นอะไรทำไมเลี่ยนจัง
ทุกคน เรามาปาร์ตี้ฉลองปิดเทอมกันหน่อยมั้ย
โรมี จะทำตามสัญญาเมื่อไหร่
ฉันต้องถามแม่ก่อน
จะไปด้วยกันก็ได้นะ
อ๋อ ได้เลย ต้องไปอยู่แล้ว ไปแน่ๆ
จองโอเจ ชเวจุนอู
ต้องไปด้วยกัน โกโก
เก็บกระเป๋าเร็ว
- เก็บเร็ว - เก็บเลย
น่าสนุกจัง
ครูคะ
คุณจีมินครับ ตรงนี้มันเขตโรงเรียนนะครับ
ใจเย็นๆ ก่อนนะ ใจเย็นๆ ก่อน
ฉัน...
ไม่เป็นไรหรอกครับ
ไว้คราวหน้าก็ได้นี่ครับ
วันนี้ไปชอปปิงกันมั้ยครับ
หรือไปกินเนื้อย่างกันมั้ย
ฉันผ่านแล้วค่ะ
ฉันผ่านแล้ว
จริงเหรอครับ
จริงเหรอ
เดี๋ยวก่อนนะ
คุณจีมินครับ
เราไปจากตรงนี้กันก่อนดีกว่า
ไปครับ
โอ้โห กีแทบำเพ็ญประโยชน์ด้วย
รอเดี๋ยวๆ
นายก็เอาไปทิ้งที่ถังขยะเองสิ
อยู่นี่นี่เอง
แต่ว่านายไปได้ส่งฮวียองมั้ย
ไม่ได้ส่ง
ถ้าเขาจัดการตัวเองได้
เมื่อไหร่ก็คงติดต่อมาเอง
โหย เก็บขยะให้หมดๆ หน่อยสิ
โจซังฮุน ไปให้พ้นเลย
เหนื่อยหน่อยนะ
- โอ้โห - อะไรกันเนี่ย
เก่งสุดยอด
ยุนพิลซังโยนโบว์ลิ่งเก่งนะเนี่ย
แน่นอน ฉันเก่งทุกอย่างยกเว้นเรื่องเรียน
และก็ดูแลเธอเก่งด้วย
พอเลย โอเค ยูพิลซัง
เสาร์นี้ไปดูหนังกัน
- จริงเหรอ - แต่ว่า
ทุกคนต้องไปด้วยกันหมดเลย
ไม่งั้นไม่ไป
ทุกคน ช่วยฉันอีกสักครั้งนะ
ฉันเลี้ยงเอง
นี่
เราดูจนมากเลยเหรอ ยูพิลซัง
ขอบใจนะ
ไปโยนกันเถอะ
- ไปๆ - เดี๋ยวๆ
น่าเสียดาย
เฮ้อ แย่จัง
นี่มันเหมือนฝันไปเลย
ไม่อยากจะเชื่อว่าคุณจีมินจะทำได้ด้วย
แต่ว่าทำไมไปเข้าห้องน้ำนานจัง
ไม่มาสักที
แต่น แต๊น
♪ ฉันรักเธอ รักเธอ รักเธอ ♪
อะไรกันครับเนี่ย คุณจีมิน
ครูคะ ขอบคุณที่รอฉัน
และก็ขอบคุณที่คอยเป็นพลังให้ตลอดเลย
วันนี้ฉันจะสารภาพรักเองค่ะ
เรามาคบกันเถอะค่ะ
ครับ
จุนอู
มีเรื่องอะไรกวนใจหรือเปล่า
โอเจ
- ว่าไง - จริงๆ แล้วฉัน
กำลังคิดเรื่องที่จะกลับไปอยู่กับแม่อยู่
มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเหรอ
ฉันว่าฉันควรจะกลับไปอยู่ข้างๆ แม่
จริงๆ แล้ว
ตอนนี้แม่กำลังเผชิญช่วงเวลาที่ยากลำบากอยู่
และแม่ก็มีฉันเพียงคนเดียวด้วย
จะมีทางไหนที่ฉันพอจะช่วยได้บ้างมั้ย
ฉันกำลังคิดๆ อยู่
แต่ว่า...
คราวนี้ที่ได้ไปเจอแม่มา
ทำให้ฉันฉุกคิดอะไรบางอย่างได้
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
ฉันเอาแต่คิดว่าฉันโดดเดี่ยว เพราะต้องอยู่คนเดียว
แต่จริงๆ แล้วคนที่โดดเดี่ยวที่สุดตอนนี้ คือแม่หรือเปล่านะ
ตอนนี้
ฉันมีทั้งซูบิน
มีนาย
และก็ครูฮันกยอลด้วย
นายลังเลเพราะซูบินเหรอ
แม่หนูไปเรียนพิเศษแล้วนะ
ถึงปิดเทอมก็ต้องตั้งใจเรียนนะ
รู้แล้วน่า
ค่ะ
ว่าไง
สวัสดีครับ ขอบคุณที่ออกมาพบผมนะครับ
มีเรื่องอะไรเหรอ
ได้ยินว่าครั้งนี้เกรดขึ้นเยอะเลยนี่
และก็ตัดสินใจเลือกทางเดินในอนาคตแล้วครับ
ผมจะเข้ามหาวิทยาลัยศิลปะ
ตอนนี้ก็เรียนพิเศษศิลปะอยู่ด้วยครับ
ม. ศิลปะ เหนื่อยแย่เลย
ผมโอเคครับ
อยากพูดเรื่องอะไรกันแน่
ถ้าจะถามเรื่องขอคบกับซูบิน
ฉันคงไม่มีคำตอบให้ ช่วยเข้าใจกันหน่อยนะ
ไม่ได้จะพูดเรื่องนั้นครับ
แต่ว่า...
ผมมีเรื่องจะขอร้องหน่อยน่ะครับ
ถึงได้ติดต่อไป
ขอร้องเรื่องอะไร
ช่วยอนุญาตให้ผม
ได้ออกไปเที่ยวกับซูบินหนึ่งวันด้วยครับ
มาขอฉันทำไม ทำไมไม่ไปกันเลย
ผมอยากให้คุณอนุญาตซูบิน
เธอจะได้เที่ยวอย่างสบายใจครับ
ผมตัดสินใจที่จะกลับไปอยู่กับแม่ครับ
จะได้อยู่ใกล้ๆ กัน
คงไม่ได้เจอซูบินอีกพักนึงเลย
ทำไมเหรอ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า
มีเรื่องเกิดขึ้นน่ะครับ
แต่ว่า
ผมอยากบอกซูบินด้วยตัวเอง
เพราะงั้นช่วยเก็บเป็นความลับ
จนกว่าจะถึงตอนนั้นด้วยนะครับ
ขอร้องล่ะครับ
โอเค
เข้าใจแล้ว
ขอบคุณครับ
จุนอู
ขอบคุณเธอมากนะ ที่คอยปลอบใจซูบินตลอดเวลาที่ผ่านมา
และก็
ที่ฉันใช้อารมณ์มากเกินไป
ก็ขอโทษด้วยนะ
ไม่เป็นไรครับ
ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ
ครับ
ฮัลโหล
อยู่ไหนเหรอ
ฉันมาที่เรียนพิเศษน่ะ
กำลังกลับบ้านเหรอ
อืม
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
แค่...
คิดว่าเราแทบไม่ได้เจอกันเลยน่ะ
รีบกลับบ้านเถอะ
จุนอู เหนื่อยใช่มั้ย
แต่ว่าจนกว่าจะถึงวันที่แม่ฉันยอมรับเรื่องของเรา
และคบกันได้อย่างสบายใจ ช่วยอดทนหน่อยนะ
จริงๆ แล้ว
ฉันไม่ได้สนใจหรอกนะ
เรามาเจอกันหน่อยมั้ย
ไม่ได้สิ
รอจนกว่าจะถึงวันนั้น
รีบกลับบ้านได้แล้ว
อืม
แค่นี้นะ
อืม
- กลับมาแล้วค่ะ - ตั้งใจเรียนหรือเปล่า
แม่ออกไปไหนมาเหรอคะ
ห้ะ
ออกไปแถวนี้ล่ะ
นี่
ลูกน่ะ
ไหนๆ ก็ปิดเทอมแล้ว ก็ไปเจอกันหน่อยสิ
เจอใครเหรอ
ชเวจุนอู
ทำไมอยู่ดีๆ ก็พูดขึ้นมา
ก็ลูก
ขอให้แม่เชื่อใจ
และเกรดก็ขึ้น
เขาก็ตั้งใจเรียนด้วย
แม่ยังไม่ได้ให้คบกัน แค่ให้ไปเจอกันวันเดียว
ขอบคุณนะคะ แม่
แม่อนุญาตให้ไปเจอเขาแบบนี้ ก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้ว
ทำไมดูไม่ดีใจเลย
ดีใจค่ะ
ขอบคุณนะคะ
จุนอู เรื่องที่ขอให้ช่วยคราวก่อน
ขอบคุณครับ
เขารับสอนตัวต่อตัวอยู่แถวนั้น
- ลองติดต่อไปดูนะ - ครับ
ฉันหวังว่าเธอจะได้รางวัลคราวนี้นะ
คงไม่ได้หรอกครับ
คนอื่นเก่งๆ กันทั้งนั้นเลย
จุนอู
ชเวจุนอู
ฉันจะยื่นขอเสนอ ที่ทำให้นายปฏิเสธไม่ลงเลยล่ะ
จุนอู ไปเดตกันมั้ย
หนึ่งวัน
แม่อนุญาตแล้ว
ได้สิ
นายเรียนพิเศษอยู่ใช่มั้ย ตั้งใจๆ
ไว้ค่อยคุยกัน
อืม
ขอบคุณนะ ค่อยคุยกัน
เก่งแล้วเนี่ย
เขาลงสีอยู่
จุนอู
ฝีมือเธอพัฒนาขึ้นแล้วนะ
เห็นมั้ย ครูบอกแล้ว ว่าครูมองออกว่าใครมีความสามารถ
แต่ว่า ทำไมถึง...
จะไม่มาเรียนพิเศษแล้วล่ะ
ครูครับ คือว่า...
ผมตั้งใจไว้อยู่แล้วว่าจะบอกครูคนแรก
ผมคงต้องกลับไปอยู่กับแม่ครับ
หมายความว่ายังไง
จะย้ายโรงเรียนเหรอ
แม่กำลังเจอเรื่องยากลำบากอยู่น่ะครับ
ผมคิดว่าผมควรจะไปอยู่ข้างๆ ช่วยแม่เท่าที่จะทำได้
จุนอู
อย่าเพิ่งโกรธหรือโมโหนะ
แต่ว่าให้ครูช่วยมั้ย
ครูครับ
ขอบคุณนะครับ
ที่คิดที่จะช่วยเหลือผม
ครูจะบอกว่า
ตอนนี้เธอปรับตัวได้แล้ว
เลือกทางเดินตัวเองแล้ว และก็เรียนพิเศษแล้วด้วย
เหมือนทุกอย่างกำลังเข้าที่เข้าทาง
เพราะงั้นผมถึงเลือกที่จะไป
เพราะว่าไม่ว่าจะไปที่ไหน
ผมก็มั่นใจในตัวเองแล้วครับ
สิ่งที่เธอทำอยู่ตอนนี้คือการหนีปัญหา!
ก็ได้ ไปเลย เธอไม่ได้ดูเจ๋งหรอกนะ
นี่
ชเวจุนอู!
เออ! หนีไปเลย!
เอาสิ จุนอู
ไปเถอะ
ไปอยู่กับแม่
และก็ดูแลท่านด้วย
ครูว่าเธอทำมันได้แล้วล่ะ
เธอไม่อยู่
ครูก็อาจจะโหวงๆ หน่อย
แต่ครูคิดว่าเธอจะทำมันได้
ยูซูบิน
สวยนะเนี่ย
หนูโอเคมั้ย
สวยมากเลย
เดี๋ยวกลับนะคะ
อืม
ยูซูบิน
และก็
แม่คิดเรื่องที่ลูกบอก อย่างถี่ถ้วนแล้วนะ
ขอบคุณลูกมากๆ
ที่ให้ความกล้ากับแม่
ซูบิน
แม่จะลองทำแบบนั้นดู
เนอะ
หนูรักแม่นะคะ
แม่รักลูกมากๆ เลย
แม่ขอโทษนะ
หวัดดี
เพราะว่ามันไม่มีรูปร่าง เธอเลยเรียกมันว่ามองไม่เห็น
เธอฟังมัน แต่เธอไม่ได้ยินมัน
เพราะถ้ามันเป็นเสียง เธอจะเรียกมันว่าไม่มีเสียง
เธอพยายามคว้าเอาไว้ แต่เธอเอื้อมไม่ถึงมัน
- แบบนี้เหรอ - อืม
หนึ่ง สอง สาม
อีกรูปนะ หนึ่ง สอง สาม
ยูพิลซัง
เรามาคบกันดูมั้ย
ห้ะ
ฉันจะพูดอีกแค่ครั้งเดียว
มาคบกันเถอะ
ทำอะไรของนายเนี่ย
- ทำอะไรของนายเนี่ย - นั่งลง
- ให้ตาย
- บ้าไปแล้วหรือไง - มองไม่เห็น
มองไม่เห็น
ดีจัง
อืม
ว่าไง
ฉันมีเรื่องที่จะต้องบอกเธอ
รู้แล้วล่ะ
ฉันรู้สึกแปลกๆ น่ะ
เลยโทรไปหาแม่นายมา
ตั้งแต่วันที่นายไปเจอแม่มา
มันมีบางอย่างกวนใจฉันมาตลอด
ท่านบอกว่า
นายพยายามจะกลับไปอยู่ที่นั่น
ขอโทษที่บอกช้านะ
นายคิดว่าฉันพูดอะไรไป
สวัสดีค่ะ หนูยูซูบินนะคะ
ค่ะ หนูสบายดีค่ะ
คือว่า...
มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับจุนอูหรือเปล่าคะ
เขาดูไม่ค่อยดี
หนูเป็นห่วงเลยโทรหาคุณแม่ค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ บอกหนูมาได้เลย
น้าพยายามห้ามเขาแล้วนะ
แต่จุนอูคงกังวลเรื่องน้ามากเกินไป
เลยเอาแต่บอกว่าจะกลับมาอยู่ที่นี่
น้าเลย
น้าเลยต้องยอมตามใจ
ซูบินต้องรู้สึกแย่มากเลย
ใช่มั้ยจ๊ะ ทำยังไงดี
น้าไม่เป็นไรจริงๆ
จุนอู
ก็คงคิดมาดีแล้วล่ะค่ะ
ไม่ว่าจุนอูจะอยู่ที่ไหน
ตอนนี้เขาสบายใจแล้ว
เขาจะได้ตั้งใจเรียน
และตั้งใจเรียนศิลปะด้วย
แค่นั้นก็น่าจะพอแล้ว
หนูจะติดต่อจุนอูบ่อยๆ
ไม่ต้องกังวลนะคะ
จุนอู
เหนื่อยมากเลยใช่มั้ย
แต่ว่าจุนอู
ถึงแม้ฉันจะบอกแม่นายไปแบบนั้น
แต่ว่า...
ฉันน่ะ...
ซูบิน
จริงๆ แล้ว
ฉันเป็นห่วงเธอมากที่สุดเลย
แต่ว่า
ต่อให้ฉันกลับไปอยู่กับแม่
เราก็ไม่ได้จบความสัมพันธ์สักหน่อย
เราแค่ต้องรอให้นานขึ้น
ในจุดที่เราอยู่
อืม
จากนี้ไป
ห้ามทำหน้าเศร้า หรือหดหู่นะ
สัญญา
จิตใจดีจังเลย
ซูบิน
จุนอูก็จิตใจดีเหมือนกัน
[ขอแสดงความยินดีด้วย คุณได้เหรียญเงิน]
จุนอู นาย...นายได้เหรียญเงิน
ได้เหรียญเงินเหรอ
ยินดีด้วยนะ
เก่งมากๆ เลย
ซูบิน
ยินดีด้วยนะ
ยินดีด้วยนะ จุนอู
ขอบคุณนะ ซูบิน
- เก่งมาก - ขอบคุณนะ
ทำไมมันเร็วจัง
เดินอีกสักรอบมั้ย
เราเดินมาเจ็ดรอบแล้วนะ
เข้าบ้านได้แล้ว
อืม
กลับบ้านดีๆ นะ
ซูบิน
ฉันมีเรื่องจะขอร้องหน่อย
อะไรเหรอ
ตอนที่ฉันจะไป
เธอไม่ต้องมาส่งนะ
ทำไมล่ะ
ฉันจะกลับมาหาเธอนะ
กลับมาแบบหล่อๆ เลย
ไปได้แล้ว
แม่ผมจะรออยู่ที่นั่นครับ
ขอบคุณครับ
วันนี้
จุนอูจะไปแล้วใช่มั้ย
อืม
ไม่ไปบอกลาหน่อยเหรอ
หนูต้องทำอันนี้ก่อน
วันนี้ไม่มีเรียนพิเศษ
โอเค
เหมือนคนละโลกเลย
ที่นี่คืออีกโลกนึง
โลกที่ฉันอาศัยอยู่
-♪ แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู ♪ -♪ แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู ♪
♪ แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู ♪ - เป่าเทียนเร็ว
ขอให้อายุยืนๆ นะ
จุนอู
หนูไปเรียนพิเศษก่อนนะคะ
ยูซูบิน
ไปดีๆ นะลูก
บอมบี
รหัส วันเกิดซูบิน
นายอีกแล้วเหรอ
อืม ฉันเอง
อะไรเนี่ย
จุนอู
จุนอู ชเวจุนอู
จุนอู
ชเวจุนอู จุนอู
จุนอู
ชเวจุนอู
จุนอู
[รถด่วนชางอิน]
ซูบิน
ถึงแม้พวกเรากำลังจะต้องแยกจากกัน
แต่ไม่ใช่การจากลาไปตลอดกาล
ช่วงเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน ยังคงสดใสเสมอ
วัย 18 ที่เต็มไปด้วยความสว่างสดใส
มันเต็มไปด้วยความสวยงาม
[เด็กชายไร้ชื่อ ชเวจุนอู]
[ช่วงเวลาที่อยากจะหนีไป]
[วันที่รู้สึกแย่ ฝนมักจะตกเสมอ]
[ช่วงเวลาของความสุขและความเศร้า]
[ถ้าผ่านค่ำคืนอันเจ็บปวดที่แสนยาวนานนี้ไปได้]
[จังหวะเวลาที่จะแอ็กชันและรีแอ็กชัน]
[โรมิโอแอนด์จูเลียต]
[ช่วงเวลาแห่งรักแรก]
[ขอโทษนะ....]
[ค่ำคืนนั้ที่ไม่มีวันย้อนกลับ]
[ได้เรียนรู้ความรู้สึกต่างๆ ผ่านเธอ]
[วัย 18 ที่เป็นผู้ใหญ่มากกว่าผู้ใหญ่]
[ก็ต้องชอบต่อไป ไม่ว่ายังไงก็ตาม]
[สุขสันต์วันเกิดนะ]
[วิธีเยียวยาบาดแผล]
[การจากลาครั้งนี้ ไม่ได้จากไปตลอดกาล]
[สู้สุดใจ วัย 18]
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย